تئاتر مشهد در سالی پر از فراز و نشیب حالا دیگر در روز شمار آخرین ماه از سال خود قرار گرفته و کم کم می رود تا چهر ه ای جدید به خود بگیرد.
سالی که به زعم بنده – بهار تئاتر خراسان رضوی باید نام بگیرد
حضور جوانان تئاتری شهرمان در جشنواره های مطرحی چون :
جشنواره نمایش های آینی و سنتی تهران – جشنواره تئاتر ماه – جشنواره تئاتر امام رضا {ع }- جشنواره تئاتر دفاع مقدس – جشنواره تئاتر بانوان –جشنواره تئاتر فجر دانشجوی –جشنواره تئاتر معراج –جشنواره سراسری تئاتر بسیج و حسن ختام انها بیست و ششمین جشنواره بین الملی تئاتر فجر تهران با حضور دو نمایش از شهر مشهد این نکته را در ذهن من جاری می کند که آیا ما به خاستگاه و اعتبار گذشته و همچنین روزه های طلایی شهرمان نزدیکتر شده ایم ؟
این را هرگز کتمان نمی کنیم که برگزاری جشنواره در گسترش معرفی تئاتر نقش بسزایی دارد اما افزایش بیش از حد و نامتعارف آن می تواند هشداری باشد که مبادا تئاتر مناسبتی شده و از رسالتی که دارد دور و به ابزاری سرگم کننده تبدیل شود که اگر این چنین باشد یعنی عقب گرد.
اما با دمیده شدن روح تازه به بدنه تئاتر مشهد و البته افزایش جوانان تحصیل کرده در رشته های نمایشی و گرد آمدن علم و تجربه بارها – خالق شگفتی های بسیاری در عرصه ای تئاتر کشور شده که باعث نگاه و دقت بیشتر دست اندرکاران حوزه ای تئاتر پایتخت کشورمان گردیده و این موضوع با گسترش در جمع مسئولین فرهنگی شهرمان به انها قوت قلب داده که با حمایت و البته اعتماد به جوانان می توان به زودی به افق های درخشان در ساحت علم و هنر رسید
احترام و عزت من به کارهای ستایش بر انگیز بزرگان و پیشکسوتان تئاتر جای جلیل خود رادارد که اگر تشخص و اعتبار هنری خود را حفظ کنند چشم و چراغ تئاتر زنده ای ما هستند ، انها خوب می دانند که برای دوام حیثیت حرفه امان چه باید بکنیم .
و اما جوانان قانع و کم تواقعی که امروز شاهد بسیاری از اجرا های بدیع تهور امیز یکد ست و هماهنگ ان ها هستیم ، انها به اسانی نمایشی ها یی ارائه می کنند در اسلوب های متفاوت ، اما لبریز از حیات و شگفتی و سر شار از زندگی .
ودر اخر امیدوارم سال 1387 سالی باشد پر از حضور چشمگیر وتوام با تاکید بر بازگشت تئاتر به جایگاه و خاستگاه اولیه خود در بین مردم
و آرزوی نگاه حرفه ای مدیران فرهنگی شهرمان به این هنر مقدس و انسان ساز
